Σε αναζήτηση του Φωτός
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΗμερολόγιοΗμερολόγιο  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 Dion Fortune (Violet Mary Firth)

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Mantis
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 278
Ημερομηνία εγγραφής : 24/11/2009
Ηλικία : 40
Τόπος : Athens...by night...

ΔημοσίευσηΘέμα: Dion Fortune (Violet Mary Firth)   Παρ Δεκ 04, 2009 3:42 am


Η Ντίον Φόρτσιουν, γεννήθηκε ως Βάιολετ Μαίρη Φερθ (Violet Mary Firth), την 6η Δεκεμβρίου 1890, στο Μπρυν-ι-Μπία, του Χλαντούντνο, της Βόρειας Ουαλίας.

Η οικογένεια μετακόμισε στο Σώμερσετ όταν η Βάιολετ ήταν δώδεκα ετών και στα δεκατέσσερά της όλοι τους προσηλυτίστηκαν στην Επιστήμη του Χριστού (ένα δόγμα το οποίο επικεντρώνεται στη θεραπεία των ασθενειών δια της πίστεως). Στη συνέχεια, έζησαν σε διάφορες περιοχές του Λονδίνου (όπου η μητέρα της Βάιολετ, Σάρα Τζέην ασκούσε τη θεραπευτική της Χριστιανικής Επιστήμης) και κατόπιν, μετακόμισαν στο Λέτσγουορθ, του Χέρτφορντσαϊρ. Η Βάιολετ ήταν άκρως ευφάνταστη ως παιδί και είχε κάποιο συγγραφικό ταλέντο

Το καλοκαίρι του 1911, όταν η Βάιολετ ήταν είκοσι ετών, οι γονείς της αποφάσισαν να την γράψουν στο Κολλέγιο Φυτοκομικής Στάντλυ στο Γουόργουικσαϊρ.

Διευθύντρια του κολλεγίου ήταν η Δρ. Λιλλάιας Χάμιλτον, η οποία είχε λάβει το πτυχίο της ιατρικής το 1890 και στη συνέχεια, είχε ταξειδέψει στην Ινδία όπου είχε ανοίξει το δικό της επιτυχημένο ιατρείο στην Καλκούτα.
Το 1894, κατά τη διάρκεια μίας από τις ελάχιστες ειρηνικές περιόδους μεταξύ Βρετανίας και Αφγανιστάν, διορίστηκε γιατρός της αυλής του Εμίρη του Αφγανιστάν. Αυτή η εργασία ήταν πλήρης κινδύνων και αρκετά δαιδαλώδης εξ αιτίας διαφόρων μηχανορραφιών στην αυλή, σε βαθμό που ακόμη και το φαγητό της έπρεπε να δοκιμάζεται για να αποφευχθεί τυχόν απόπειρα δηλητηρίασης.
Τρία χρόνια αργότερα, διάφορα Αφγανικά φύλα άρχισαν να επαναστατούν και η Δρ.Χάμιλτον αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα. Επέστρεψε στην Αγγλία, στο Λονδίνο, όπου και εξάσκησε εξίσου πετυχημένα την ιατρική, έως ότου απεφάσισε να ταξειδέψει στη Νότιο Αφρική και να δημιουργήσει μία φάρμα στο Τράνσβααλ, την οποία αργότερα άφησε στον αδελφό της.

Η διετής φοίτηση της Βάιολετ στο Κολλέγιο Στάντλυ ήταν ευτυχής στο σύνολό της. Έμαθε την τέχνη της κηπουρικής και επίσης, είχε την ευκαιρία να αναπτύξει τα συγγραφικά της χαρίσματα.

Ωστόσο, ένα τραυματικό περιστατικό το οποίο αφορούσε στη Διευθύντρια καθόρισε το υπόλοιπο της ζωής της. Λίγο μετά την προώθησή της στο προσωπικό του κολλεγίου, συγκρούστηκε με τη Διευθύντρια σχετικά με το πρόγραμμα ανακούφισης των οικονομικών που προβλημάτιζαν την σχολή, το οποίο επιβάρυνε τα δίδακτρα κάποιων εύπορων σπουδαστών.

Η Βάιολετ αποφάσισε να εγκαταλείψει το ίδρυμα και ένα πρωί, πήγε στο γραφείο της Διευθύντριας, με σκοπό να ανακοινώσει την αναχώρησή της. Αν και η Διευθύντρια ήταν εμφανώς εκνευρισμένη, αποφάσισε να αφήσει τη Βάιολετ να φύγει, λέγοντας: «Πολύ καλά, φύγε αφού το θες, αλλά πρώτα θα πρέπει να παραδεχθείς ότι είσαι ανίκανη». Αγριοκοιτούσε την κοπέλα, λέγοντάς της ξανά και ξανά ότι υστερούσε σε αυτο-εκτίμηση κι ότι ήταν ανεπαρκής. Αυτό συνεχίστηκε για ώρες, πάντα με την ίδια πρόταση: «Είσαι ανίκανη και το γνωρίζεις. Δεν έχεις αυτοπεποίθηση και οφείλεις να το παραδεχτείς».
Η Δρ. Χάμιλτον σταδιακά εξουθένωσε τη Violet έως ότου εκείνη έφθασε σε τέτοιο σημείο αλλοφροσύνης, που τελικά παρέδωσε τα όπλα.
Χρόνια αργότερα, γράφοντας ως Ντίον Φόρτσιουν (Dion Fortune) στο Ψυχική Αυτοάμυνα, ισχυρίστηκε ότι η Δρ. Χάμιλτον είχε εκδηλώσει μία «ψυχική επίθεση» εις βάρος της χρησιμοποιώντας τεχνικές γιόγκα (τις οποίες είχε πιθανά μάθει στην Ινδία) και υπνωτισμό, αφήνοντάς την «διανοητικό και σωματικό ράκος» για τρία χρόνια.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Mantis
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 278
Ημερομηνία εγγραφής : 24/11/2009
Ηλικία : 40
Τόπος : Athens...by night...

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Dion Fortune (Violet Mary Firth)   Παρ Δεκ 04, 2009 3:46 am


Μετά το συμβάν, οι γονείς της Βάιολετ την πήραν από το Κολλέγιο Στάντλυ.
Θα της έπαιρνε πολύ χρόνο να συνέλθει από αυτήν την ανηλεή και με τέτοιο απομυζητικό τρόπο παραβίαση της θελήσεώς της.
Αναζήτησε τρόπους για να ανακτήσει τον έλεγχο του νου της, μελετώντας ψυχολογία και τελικά, γράφτηκε στην Ψυχιατρική Κλινική του Λονδίνου για να μαθητεύσει. Όμως, αντί να τρώει στην σπουδαστική κουζίνα εκεί, επέλεξε να περνά την ώρα του διαλείμματος για φαγητό στην καντίνα του κέντρου, το οποίο διατηρούσε η Θεοσοφική Εταιρεία, δίπλα στην σχολή της.

Μία μέρα, γεμάτη άκρατη περιέργεια και επιστημονικό σκεπτικισμό, παρακολούθησε μία διάλεξη στο κέντρο αυτό περί πνευματικής τηλεπάθειας.
Ήταν μεγάλη η κατάπληξη της Βάιολετ, όταν διαπίστωσε ότι μέσω μίας σειράς απλών πειραματισμών οι οποίοι περιελάμβαναν προβολές με τη μορφή της σκέψης, ήταν ικανή να ερμηνεύσει τις εικόνες τις οποίες έστελνε νοητικά ο ομιλητής.

Το ενδιαφέρον της Βάιολετ μεγάλωνε συνεχώς, καθώς τα πράγματα γίνονταν ολοένα και πιο παράξενα. Ένας από τους ασθενείς των μαθητών της φαινόταν να έχει πληγεί από ασυνήθιστα φυσικά φαινόμενα. Αυτά ομοίαζαν με οχλήσεις από κακοποιά πνεύματα [φαινόμενο πόλτεργκαϊστ (poltergeist)] – οι πόρτες άνοιγαν μόνες τους, ενώ τα σκυλιά των γειτόνων γάβγιζαν.
Η Βάιολετ δεν μπορούσε να βοηθήσει κι έτσι, ζήτησε τη συνδρομή ενός χαρισματικού και μυστηριώδη Ιρλανδού, του Μοριάρτυ, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από τη Νότιο Αφρική.
Φημιζόταν ότι διέθετε βαθιά γνώση των απόκρυφων ζητημάτων.

Όλοι μαζί στο διαμέρισμα του νεαρού άνδρα, έγιναν μάρτυρες των ίδιων φαινομένων – σκυλιά που γάβγιζαν και πόρτες που άνοιγαν.
Ο Μοριάρτυ αντιλήφθηκε μία αόρατη παρουσία μέσα στο δωμάτιο. Καθώς χαμήλωσαν τα φώτα, παρατήρησαν μία αμυδρή λάμψη σε μία γωνιά, η οποία προκαλούσε μία «αίσθηση ρίγους» όταν κάποιος πλησίαζε το χέρι του.
Ο Μοριάρτυ κατεδίωξε την «οντότητα» και την κατηύθυνε μέσα στο δωμάτιο του μπάνιου, όπου την παγίδευσε μέσα σε ένα μαγικό κύκλο και την κατέστρεψε απορροφώντας την μέσα στην ίδια της την αύρα, αφήνοντας τον ίδιο αναίσθητο. Ωστόσο τα φαινόμενα είχαν αντιμετωπιστεί και η υγεία του νεαρού άνδρα βελτιώθηκε άμεσα.

Η μυστικιστική γνώση και οι πρακτικές του Μοριάρτυ ξύπνησαν κάτι μέσα στη νεαρή Βάιολετ Φερθ. Όσο εργαζόταν στην απομόνωση του εργαστηρίου της, άρχισε να αναπτύσσει τις δικές της έμφυτες ψυχικές δεξιότητες.

Μόνη της μέσα σ’ ένα τεράστιο κτήριο, άρχισε να βλέπει μία σειρά από οράματα. Αυτή η εμπειρία την οδήγησε πίσω στη βιβλιοθήκη της Θεοσοφικής Εταιρείας όπου είχε ανακαλύψει τα γραπτά της Άννι Μπέζαντ, πρώην βοηθού της Μαντάμ Μπλαβάτσκυ και νυν Προέδρου της Θεοσοφικής Εταιρείας. Μέσα στην Αρχαία Σοφία βρήκε αναφορές στην «Αδελφότητα της Μεγάλης Λευκής Στοάς» και στην ιεραρχία των μυστών οι οποίοι συνεχώς επιτηρούν την ανέλιξη της ανθρωπότητας.
Το έργο αυτό ανέφερε ότι «όλοι όσοι αναζητούν αυτούς τους Διδασκάλους» θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν μαζί τους. Αυτή η ιδέα άγγιξε ένα ευαίσθητο σημείο της Βάιολετ.

Έτσι και έκανε και το 1919 έγινε μέλος ενός αποκρυφιστικού τάγματος το οποίο διοικούσε ο Θίοντορ Μοριάρτυ.
Έγινε ο πρώτος της εσωτερικός δάσκαλος και ο άνθρωπος του οποίου οι αποκρυφιστικές μέθοδοι και ιδέες επρόκειτο να την επηρεάσουν έντονα, όπως η ίδια αναγνώρισε όταν εμπνεύστηκε τον χαρακτήρα του Δρ. Ταβερνέ σε μία σειρά δοκιμίων με τίτλο "Τα μυστικά του Δρ. Ταβερνέ" (ή "Το σπίτι της Δύναμης"), από τον Μοριάρτυ.
Αργότερα την ίδια χρονιά μυήθηκε στο Ναό Άλφα και Ωμέγα του Άστρου του Πρωινού (Stella Matutina) – άλλοτε γνωστό ως το πρωτοπόρο Αγγλικό τάγμα μαγείας Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής.
Επικεφαλής του Ναού ήταν ο μυθιστοριογράφος Τζ.Γ. Μπρόντι-Άινς, συγγραφέας αρκετών ιδιαίτερα αξιοσημείωτων μυθιστορημάτων πάνω στην τέχνη της μαγείας και μέσω εκείνου η Βάιολετ έμαθε πώς να χρησιμοποιεί τις φυσικές ψυχικές της ικανότητες.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Mantis
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 278
Ημερομηνία εγγραφής : 24/11/2009
Ηλικία : 40
Τόπος : Athens...by night...

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Dion Fortune (Violet Mary Firth)   Παρ Δεκ 04, 2009 3:50 am


Εκείνη την περίοδο η Βάιολετ Φερθ υιοθέτησε το απόφθεγμα Deo Non Fortuna (το οποίο ήταν και απόφθεγμα της οικογένειας Φερθ) - από το Θεό, όχι από τύχη – ως το μαγικό της όνομα Ντίον Φόρτσιουν.
Ωστόσο σύντομα απογοητεύτηκε από την Χρυσή Αυγή και τις μαγικές πρακτικές της, βρίσκοντας ότι αποτελείται κυρίως από χήρες και «εριστικούς ψαρομάλληδες».
Ωστόσο, μέσα στο Τάγμα βρήκε βοήθεια και υποστήριξη σε μία παλιά οικογενειακή φίλη, τη Μέιγια Κέρτις-Γουέμπ, η οποία ήταν παρούσα στις πρώτες πειραματικές προσπάθειες της Ντίον Φόρτσιουν ως διάμεσο επικοινωνίας (μέντιουμ), μία ικανότητα την οποία ανέπτυξε και διατήρησε μέχρι το θάνατό της.

Μία βραδυά, το 1922, στο Τσάλις Γουέλ, του Γκλάστονμπερι, η Ντίον Φόρτσιουν συνάντησε τον Τσαρλς Τόμας Λάβντεϊ, ανώτερο στέλεχος της επιχείρησης των τραμ του Λονδίνου.
Μολονότι ήταν περίπου δεκαέξι χρόνια μεγαλύτερός της, αμέσως συνδέθηκαν και από τότε οι ζωές τους ενώθηκαν και στις αποκρυφιστικές τελετουργικές εργασίες.

Το γεγονός ότι γνωρίστηκαν στο Γκλάστονμπερι είναι απόλυτα φυσικό, αφού αυτός ο αρχαίος και ιερός τόπος αποτελούσε ανέκαθεν σημείο αναφοράς για την Ντίον Φόρτσιουν, η οποία είχε δημιουργήσει μία βαθιά πνευματική σχέση μαζί του.

Το 1924, η δική της εσωτερική ομάδα ανέγειρε ένα οίκημα απόμαχων αξιωματικών του στρατού στους πρόποδες του βράχου του Γκλάστονμπερι, ονομάζοντας το χώρο Τσάλις Όρτσαρντ (Οπωρώνας του Δισκοπότηρου).
Αυτό το οίκημα απετέλεσε την πρώτη έδρα της «Αδελφότητας του Εσωτερικού Φωτός», η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Κοινωνία του Εσωτερικού Φωτός.

Το 1927 ήταν μία χρονιά με ποικίλα γεγονότα για την Ντίον Φόρτσιουν.
Στις 6 Απριλίου αυτής της χρονιάς, καταχωρήθηκε ο γάμος της με τον Δρ. Τόμας Πένρυ Έβανς στο Ληξιαρχείο του Πάντινγκτον.
Κατά την ίδια περίοδο αντιμετώπιζε προβλήματα μέσα στο Τάγμα Άλφα και Ωμέγα, με την πρωθιέρεια Μόινα Μάδερς, μία χαρισματική αποκρυφίστρια, ψυχικό άτομο, γνώστρια της τελετουργικής μαγείας και σύζυγο του Μακγκρέγκορ Μάδερς, ενός από τους ιδρυτές της Χρυσής Αυγής.
Περαιτέρω προβλήματα προέκυψαν με την έκδοση των μικρών αποκρυφιστικών ιστοριών της Φόρτσιουν ("Τα Μυστικά του Δρ. Ταβερνέ") και ακόμη περισσότερο με την δημοσίευση μίας σειράς άρθρων για την Αποκρυφιστική Επιθεώρηση (τα οποία αργότερα εκδόθηκαν ως "Υγιής Αποκρυφισμός") για τα οποία η Μόινα Μάδερς, η οποία πίστευε σθεναρά στην αναγκαιότητα της μυστικότητας, ένοιωθε ότι πρόδιδαν τα μυστικά του Τάγματος.
Το 1927 ήταν επίσης η χρονιά που η Ντίον Φόρτσιουν εξέδωσε το πρώτο της «αποκρυφιστικό» μυθιστόρημα, "Ο Δαιμονικός Εραστής".

Στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο του 1928, δημιουργήθηκαν τα «Μικρά Μυστήρια της Αδελφότητας του Εσωτερικού Φωτός» κι έτσι, η Αδελφότητα θεμελιώθηκε τελετουργικά.
Το 1928 κυκλοφόρησε το πρώτο της μη φανταστικό αποκρυφιστικό εγχειρίδιο "Τα Εσωτερικά Τάγματα και το Έργο τους" και αμέσως μετά το "Η Εκπαίδευση και το Έργο ενός Μυημένου".

Το 1930 εκδόθηκε το "Ψυχική Αυτοάμυνα", ίσως το πιο γνωστό της έργο.


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Mantis
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 278
Ημερομηνία εγγραφής : 24/11/2009
Ηλικία : 40
Τόπος : Athens...by night...

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Dion Fortune (Violet Mary Firth)   Παρ Δεκ 04, 2009 3:53 am


Στο βιβλίο της "Η Μυστική Καμπάλα", το οποίο εκδόθηκε το 1936, η Ντίον Φόρτσιουν άνοιξε νέους δρόμους στην χρησιμότητα της Καμπάλα ως ενός εκ των κλειδιών της Δυτικής Μυστικής Παράδοσης.
Σε αυτό αλλά και στα περισσότερα από τα άλλα μη μυθιστορηματικά αποκρυφιστικά έργα της παρουσιάζει και εξηγεί συχνά εκπληκτικό εσωτεριστικό και τελετουργικό υλικό με έναν επαρκή και προσγειωμένο τρόπο καθιστώντας έτσι το υλικό αυτό προσιτό ακόμη και για τον πιο ανεκπαίδευτο.

Το «Κοσμικό Δόγμα» είναι λιγότερο εύκολο για το μέσο αναγνώστη, κυρίως επειδή είχε γραφτεί για μυημένους. Είχε ληφθεί μέσω πνευματικής επικοινωνίας και προοριζόταν περισσότερο για διαλογισμό παρά ως απλό εγχειρίδιο μαγείας. Ωστόσο, αυτό το βιβλίο αποτελεί τη βάση της αποκρυφιστικής της εργασίας, το οποίο η ίδια χαρακτήρισε κάποια στιγμή ως «αναβίωση των αρχαίων Μυστηρίων».

Στα ευρείας γκάμας και συχνά εντυπωσιακά αποκρυφιστικά της μυθιστορήματα, όπως τα "Ο Τραγοπόδαρος Θεός" (1936), "Ο Φτερωτός Ταύρος" (1936) και "Η Ιέρεια της Θάλασσας" (1938), συναντάμε πάλι λεπτομέρειες πρακτικής αλλοτινών μυστικών εσωτερικών τυπικών και γνώσης, παρουσιαζομένων μέσα από τη φαντασία, ως προσπάθεια από πλευράς της να μεταδώσει σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό τις εσωτερικές και αποκρυφιστικές πρακτικές.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 η Κοινωνία του Εσωτερικού Φωτός είχε αποκτήσει ένα οίκημα σε περιοχή του Κουήνσμπορο, στο Μπέισγουοτερ, στο Λονδίνο, το οποίο δεν αποτελούσε μόνο έδρα της στοάς μαγείας αλλά επίσης παρείχε κατάλυμα σε κάποια μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Ντίον Φόρτσιουν και του συζύγου της Δρ. Πένρυ Έβανς.
Ο Οπωρώνας του Δισκοπότηρου ήταν πλέον επίσημα το άδυτό τους για διαλογισμό. Από εκείνη την στιγμή, η Κοινωνία έγινε μία υψηλού επιπέδου μυητική σχολή και παρείχε εντυπωσιακές και ποικίλες διαλέξεις επί του αποκρυφισμού, αρκετές από τις οποίες ήταν της ίδιας της Ντίον Φόρτσιουν.

Ο Άλιστερ Κράουλυ παρακολούθησε μερικές τέτοιες διαλέξεις περί τα τέλη του 1930 και είχε σε ιδιαίτερη εκτίμηση τις ικανότητες της Ντίον Φόρτσιουν στην τελετουργική μαγεία, ενώ της έστειλε και ένα αντίτυπο του δικού του Βιβλίου του Θωθ με ιδιόχειρη αφιέρωση.
Λίγα χρόνια αργότερα η Ντίον πήγε να συναντήσει τον Κράουλυ στο Χέιστινγκς και μετά ξεκίνησαν να αλληλογραφούν.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το κτήριο της Κοινωνίας υπέστη ζημιές μετά από βομβαρδισμό της περιοχής Κουήνσμπορο, αλλά δεν ήταν σοβαρές κι έτσι, μπόρεσαν να επιστρέψουν μετά από μερικές εβδομάδες.

Στα τέλη του 1945 η Ντίον Φόρτσιουν αισθάνθηκε μία αδιαθεσία και τις πρώτες μέρες του Ιανουαρίου του 1946 εισήχθη στο νοσοκομείο του Μίντλσεξ, στο Λονδίνο, πάσχοντας από λευχαιμία. Λίγες μέρες αργότερα, την 6η Ιανουαρίου του 1946, πέθανε σε ηλικία 55 ετών και ενταφιάστηκε στο Γκλάστονμπερι.

Η Κοινωνία του Εσωτερικού Φωτός συνέχισε την δράση της και μετά το θάνατο της Ντίον Φόρτσιουν, ενώ το 1960 η έδρα της μεταφέρθηκε στην οδό Στηλ, στο Λονδίνο.
Σήμερα, παραμένει μία μυητική σχολή παρέχοντας τεχνικές της Δυτικής εσωτερικής παράδοσης.

Η πρωτοποριακή επιρροή της Ντίον Φόρτσιουν είναι ολοφάνερη σε ανθρώπους της νέας εποχής, σύγχρονους αποκρυφιστές, μέλη της Γουίκα, Παγανιστές και Τελετουργικούς Μάγους.
Αυτή η επιρροή δε βιώνεται μόνο μέσα από τις διδασκαλίες της Κοινωνίας του Εσωτερικού Φωτός και των διαφόρων σχετικών οργανώσεων, αλλά επίσης μέσα από τα βιβλία της και τα αποκρυφιστικά της εγχειρίδια, αρκετά από τα οποία είναι ακόμη και σήμερα πολύ δημοφιλή.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Mantis
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 278
Ημερομηνία εγγραφής : 24/11/2009
Ηλικία : 40
Τόπος : Athens...by night...

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Dion Fortune (Violet Mary Firth)   Παρ Δεκ 04, 2009 4:33 am


Βιβλία της συγγραφέως:


1. ''ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

2. ''Ο ΦΤΕΡΩΤΟΣ ΤΑΥΡΟΣ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

3. ''Ο ΤΡΑΓΟΠΟΔΑΡΟΣ ΘΕΟΣ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

4. "Ο ΔΑΙΜΟΝΙΚΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

5. "ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ", εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

6. ''ΨΥΧΙΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

7. ''Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

8. ''ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

9. ''Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ- ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΚΥΚΛΩΜΑ ΚΑΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΚΟΤΗΤΑΣ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

10. ''Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΕΝΟΣ ΜΥΗΜΕΝΟΥ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

11. ''ΑΡΧΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ'', εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

12. "Η ΙΕΡΕΙΑ ΤΗς ΘΑΛΑΣΣΑΣ" εκδόσεις, ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

13. "ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΔΟΓΜΑ", εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

14. " ΥΓΙΗΣ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ", εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

15. "Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ", εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

16. "ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ", εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

17. "Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΚΑΜΠΑΛΑ", εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

18. "ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΗ ΜΑΓΕΙΑ", (Dion Fortune & Gareth Night) εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Dion Fortune (Violet Mary Firth)
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1
 Παρόμοια θέματα
-
» Κοιτάζοντας το σήμερα...

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
LUX :: Βιβλιοθήκη :: Αναγνωστήριο-
Μετάβαση σε: